Rome, de eeuwige stad. Ik was er vorig jaar nog voor de marathon, de groene banaan (A-race) van mijn voorjaar. Als er maar de kleinste aanleiding is om me op te kunnen houden tussen paus en nog oudere historische symbolen, dan grijp ik die aan. Zo ging het ook met Marathon di Roma. Mogelijk zou een atlete die ik coach deelnemen. Ik zocht voor haar de link op en schreef mezelf meteen in. Zonder maar te overwegen of ik klaar zou kunnen zijn rond die tijd voor 42 km over slechte straten tussen oude vervallen theaters, met start en finish op een meer dan 2000 jaar oude renbaan.
Het ging matig(4:15:19). Ik heb genoten. En ik sliep bij de zuster van Santa Elisabetta. Wat wil je nog meer?
Dus als er een mail binnenkomt van een vage organisatie ‘Flipper’ die een triathlon promoten tussen Rome en de Adriatische kust in l’Aquila, dan heb je me.
Ik ga de EagleXman doen op 18 juli en maak daar een mooie Italiëreis van.
Wel ‘maar’ de halve, want ik ben nog niet klaar voor weer meer dan 20 weken meer dan 8 uur trainen. La dolce vita di triathlon.
De rest van mijn seizoen krijgt nu ook meteen meer vorm. Met wat lichtgroene bananen en natuurlijk de teamcompetitiewedstrijden. Ik heb er een lijst van gemaakt die voortdurend update. Misschien inspireert het jullie ook.
Wil je hulp bij het zoeken en kiezen van jouw groene banaan, neem dan contact met me op.