En weer die zon in mijn gezicht. Dit keer op de oever van de Maas, terwijl de spreekstalmeesters van dienst de potentiële halve Ironmen en -women vakkundig opjutten en de beats aftellen naar nul. Dan mogen we de Maas ook in. En dat Maaswater was heerlijk, 33 minuten lang. Warm wel, maar het ging net met pak aan. En dus die zon die over het water scheen. Daar geniet ik het meest van bij de start van een triathlon. Hij mag ook schijnen tegen een bergwand. Ben benieuwd waar en wanneer in Livigno ik hem zie, want we starten echt belachelijk vroeg, 5 uur!

Hoe dan ook, het/ik ging hard in Maastricht. Misschien wel iets te hard, met nog vier weken te gaan tot ICONXTRI. Maar ja, je laat je wat opjutten door grote zware mannen die harder een bergje op gaan … Dus scoor je wat peakperformances.

Logisch gevolg: het lopen voelde zwaarder dan blijkt uit de data. Keurig on par met mijn drempelwaardes. Kortom, prima laatste test voor de grote uitdaging op 2 september.
Als het dan maar niet regent.

Waarom schrijf ik dit?
Waarom schrijf ik dit?

Een beetje therapie, beroepsdeformatie en ter lering ende vermaeck. Ik hoop dat ik zo ook kan laten zien hoe data en trainingen voor mij werken en dat jij, de lezer, er wat aan kan hebben. Meer uitleg nodig, of analyse van jou eigen data, neem vooral contact met me op, of koop Hulp in mijn winkel.
Wil je dit gewoon kunnen blijven lezen, moedig me dan aan door voor mij een koffie te kopen (of een banaan).

Een koffietje (of een banaan)?

Misschien wil je meer lezen zoals dit:

20 uur?

Nog even over de voorbeschouwing, ergens zat dat niet lekker, dat ik dit seizoen minder getraind zou hebben. Ik ben er dus nog eens ingedoken

Lees verder »

Contact

Direct contact kan natuurlijk ook. Via sms of door te bellen. Ik heb ook Signal, geen Whatsapp.